Alfa Dog

Horfði á bíómynd um daginn. Við gerum nú ekkert voðalega mikið af því að horfa á myndir þessa dagana þar sem okkur finnst ekki vera mikið um góðar myndir í gangi. Mér sjálfum finnst reyndar meira vera um góðar myndir enda kvikmyndasmekkur okkar frekar ólíkur. En við ákváðum að gefa Alfa dog séns vegna þess arna að við höfðum ekki heyrt neitt nema gott um hana. Ég skal viðurkenna að ég var ekki spenntur að horfa á mynd þar sem Jöstin Timberleik fer með aðalhlutverkið enda maðurinn að mínu mati hinn illi holdi klæddur. En sú skoðun hefur breyst. Myndin var frábær og hann kom mér sérstaklega á óvart. Hann leikur reyndar tattúveraðan dópdíler þannig að 13 ára röddin hljómar frekar kjánalega í fyrstu. En hún venst. Og hann venst. Og myndin er frábær. Sannsöguleg og allt og skilur helling eftir sig. Allavega er langt síðan ég hef horft á mynd sem ég ekki gleymi um hvað var svona 10 mínútum eftir að henni lauk.

Ég mæli svo sannarlega með myndinni en auk Jöstins fara margir fínir leikarar með hlutverk og einnig bregður fyrir einni flottustu persónu sem ég hef séð síðan persónan Rokkó í Ðe Búndokk seints átti hug minn allan.

Nú er heima

Einu hef ég tekið eftir. Það er það hversu hissa sumir verða ef ég segist vera að fara heim eða tala um heima og á þá við Djúpavog. Mér finnst ekkert skrýtið að ég skuli kalla staðinn sem ég á heima á heima. Ég á heima á Djúpavogi, er með lögheimili mitt hérna og fjölskyldan mín er hérna. Ég á heima á Djúpavogi og þess vegna kalla ég hann heima.

En ég er svo svakalega heppinn að eiga tvo staði sem ég get kallað heima. Að sjálfsögðu mun Borgarfjörður alltaf vera heima svo lengi sem ég lifi og alltaf vera meira heima en nokkur annar staður. En þar sem ég á heima kalla ég heima. Meira segja þegar ég bjó í Reykjavík var Reykjavík heima. Enda bjó ég þar í 4 ár. Mér finnst ennþá að ég sé að koma heim að einhverju leyti þegar ég kem í Vesturbæinn enda voru árin 3 þar bara mjög fín. Árið í Breiðholti var hans vegar ekki mikið heima enda mikill munur fyrir sveitamanninn á Breiðholti og Vesturbæ.

Nú á ég heima á Djúpavogi og mun koma til með að gera það í ófyrirsjáanlegri framtíð. Hann er heima og það er Borgarfjörður líka. Enda segi ég við Ingu að mig langi heim langi mig á Borgarfjörð.
Eða eins og maðurinn sagði:
Stendur heima, herra Brown.

Krakkaveður

Hvern djöfulinn gengur þessum húmors- og hæfileikalausa veðurfréttamönnum Stöðvar 2 eiginlega til? Eru þeir ekkert að grínast með þetta krakkaveður sem þeir sína í hverjum einasta helvítis fréttatíma. Ætli þeir haldi virkilega að krakkar bíði spenntir eftir að sjá hvort þeir eigi að klæða sig í pollagalla eða kuldagalla á morgun?
Það má svosem vera að útskýringin sé einfaldari og krakkaveðrið sé einfaldlega fyrir foreldra sem kunna ekki að lesa í veðurkortin og þetta sé svona aulaheld veðurspá fyrir þá. Maður getur svosem ýmindað sér veðuráhugalausa einstaklinga í Reykjavík sem bíða bara rólegir eftir krakkaveðrinu til að sjá hvernig best er að klæða börnin í skólann.
Ja, fyrir mitt leyti þá er þetta án nokkurs vafa versta hugmynd sem þessir veðurfréttamenn á Stöð 2 hafa fengið og hafa þeir skellt mörgum afleitum innslögum inn í gegnum tíðina eins og t.d. konfektmolum Sigga storms þar sem hann m.a. útkýrir hvað vatn er, hvers vegna vindurinn verður til og hvers vegna regnbogi myndast.
Af hverju geta þeir ekki bara einbeitt sér að því að segja veðurfréttir? Það hefur nú ekki gengið svo vel að koma réttum fréttum til skila, allavega hef ég aldrei þorað að taka mark á þeim, nema náttúrulega þegar ég bjó í Reykjavík enda fræðingarnir miklir áhugamenn um það svæði. Þó að vinir mínir á RÚV séu ýmist karlmenn fastir í kvenmannslíkama eða líti út fyrir að vera þunglyndissjúklingar sem neiddir hafa verið til að segja veðurfréttir þá segja þeir eins rétt og satt og þeir geta frá því hvernig veðrið komi til með að vera.

Engar málalengingar, ekkert krakkaveður, engir helvítis konfektmolar.

Róló

Við Arnar Pétursson tölumst mikið saman á MSN. Yfirleitt um ekki neitt en við og við þá detta inn mjög heimspekilegar og um leið skemmtilegar samræður um mjög alvarleg mál.

Séra Ólafur says:
jakó sagði við mig um daginn að maría væri á róló
ég hef ekki heyrt það orð lengi
Arnar – Guð sér um sína! says:
hahahaaa það er fínt orð
Séra Ólafur says:
jamm en af hverju ekki rennó eða sandó
Arnar – Guð sér um sína! says:
rólurnar komu fyrst og hafa alltaf verið vinsælastar
Séra Ólafur says:
jú reyndar
Arnar – Guð sér um sína! says:
held ég
Séra Ólafur says:
sandkassarnir eru sennilega eldri og rennibrautin
Arnar – Guð sér um sína! says:
en ekki jafn vinsælir
Séra Ólafur says:
neinie
Arnar – Guð sér um sína! says:
neeeei rennibrautin er ekki eldri
Séra Ólafur says:
nei kannski ekki mér fannst aldrei neitt sérstakt að róla
Arnar – Guð sér um sína! says:
það er hægt að smíða rólur úr öllu
Séra Ólafur says:
já
Arnar – Guð sér um sína! says:
en ekki rennibraut
Séra Ólafur says:
aha
Arnar – Guð sér um sína! says:
sé fyrir mér krakka að renna sér niðutr óheflaðan rekaviðsdrumb
Séra Ólafur says:
já eða af húsþaki en menn renna sér allstaðar í snjónum
Arnar – Guð sér um sína! says:
óli hvað ertu að rugla
Séra Ólafur says:
ha
Arnar – Guð sér um sína! says:
vorum við ekki að tala um rennibraut?
Séra Ólafur says:
jú kannski
Arnar – Guð sér um sína! says:
húsþak?
Séra Ólafur says:
ha rekaviðsdrumbur?
Arnar – Guð sér um sína! says:
hvurslag andskotans rugl er þetta
Séra Ólafur says:
sorrí
Arnar – Guð sér um sína! says:
já, hálfviti, það er ekkert auðvelt að smíða rennibraut
Séra Ólafur says:
en maður getur ha..zzzz
ég var að lesa þetta samtal fyrir ingu og það hljómar alls ekki jafn vel í orði og á prenti
Arnar – Guð sér um sína! says:
hahahaaaaaa
Séra Ólafur says:
þetta var eiginlega bara kjánalegt
Arnar – Guð sér um sína! says:
get ímyndað mér það ég tel mig samt hafa grætt talsvert á þessu, vitsmunalega og andlega séð
Séra Ólafur says:
já þetta var fínt en við skulum samt halda þessu fyrir okkur
Arnar – Guð sér um sína! says:
mm

Það er um að gera að prófa

Já, nú hugsa margir með sér hvort ég sé orðinn geðveikur. Búinn að vera með sama bloggið síðan 2002 og ætla nú allt í einu að fara að breyta til. Mér finnst vera kominn tími til. Gamla bloggið má muna sinn fífil fegurri og það er bara of mikið af þægilegum bloggkerfum í gangi. Ég ákvað að prófa WordPress og líst bara mjög vel á.

Annars getur vel verið að ég gefist upp á þessu og snúi mér aftur að gamla en ég gef þessu samt séns.

Verst að linkarnir hérna við hliðina eru ekki í réttri röð og mér er lífsins ómögulegt að breyta því. Svona er lífið bara.

Þá var það ekki fleira í bili.